Monumentalny miedziany świecznik na dużą świecę – Norblin, Warszawa (I połowa / połowa XIX w.)
Prezentowany świecznik stanowi rzadki i niezmiernie cenny przykład wczesnej twórczości warszawskiej wytwórni Norblin, pochodzący z najwcześniejszego, pionierskiego okresu jej działalności (I połowa / ok. połowy XIX wieku).
Historia fabryki sięga 1820 roku, kiedy francuski brązownik Vincent (Wincenty) Norblin założył w Warszawie warsztat brązowniczo-złotniczy. W latach 30. i 40. XIX wieku – po przejęciu zakładu Jana Baptysty Cerisy’ego przy ul. Chłodnej i wprowadzeniu nowatorskich technik obróbki – Norblin stał się synonimem najwyższej jakości wyrobów z metali kolorowych. Przed masowym wdrożeniem stopów mosiężnych oraz „nowego srebra” (alpakatu) na przełomie wieków, wczesne warszawskie platery i wyroby artystyczne wykonywano bezpośrednio ze szlachetnego rdzenia miedzianego, pokrywanego srebrem. Świadczy o tym zachowana na korpusie, wczesna, dziewiętnastowieczna sygnatura wytwórni Norblin wpisana w charakterystyczną cechę.
Architektura formy i technologia wykonania
Świecznik charakteryzuje się monumentalnymi proporcjami (wysokość całkowita ze szpikulcem wynosi aż 44 cm) oraz prostą, spójną geometrycznie formą opartą na regułach dziewiętnastowiecznego klasycyzmu.
-
Trzon i kolumna: Główną osia kompozycji jest wieloelementowa, drykowana (ręcznie wyoblana z blachy) kanelowana kolumna. Jej zwieńczenie stanowi dekoracyjne wrzeciono przechodzące w formę dzbanuszka, zwieńczona szerokim rozszerzeniem z masywnym szpikulcem przeznaczonym do osadzania grubej, dekoracyjnej świecy.
-
Konstrukcja bazy: Szeroka podstawa o średnicy 14 cm wspiera się na trzech spłaszczonych, kulistych nóżkach.
-
Wypełnienie stabilizujące: Aby zapewnić doskonałą stateczność i przeważenie dolnej części tak wysokiej kompozycji, wnętrze podstawy wypełniono specjalną masą stabilizującą według tradycyjnej XIX-wiecznej technologii (tzw. wypełnienie z Kalafoni).
Stan zachowania i walory kolekcjonerskie
Obiekt zachowany jest w oryginalnym, autentycznym stanie. Ponieważ miedź jest surowcem miękkim i plastycznym, na powierzchni występują drobne, punktowe ślady użytkowania, mikro-zarysowania oraz patynacje charakterystyczne dla autentycznych wyrobów z połowy XIX wieku. Ślady te nie obniżają wartości historycznej obiektu – stanowią wręcz niepodważalny dowód wiekowości i szlachetnej historii przedmiotu.
Specyfikacja techniczna
| Parametr | Szczegóły |
| Wytwórnia | Norblin, Warszawa |
| Datowanie | I połowa / połowa XIX w. (ok. 1840–1860 r.) |
| Materiał | Miedź (wczesny okres produkcji), masa stabilizująca (Kalifornia) |
| Technika | Drykowanie, lutowanie, sztancowanie |
| Sygnatura | Stara sygnatura wytwórni Norblin wpisana w cechę |
| Wysokość całkowita | 44 cm (ze szpikulcem) |
| Średnica podstawy | 14 cm |
| Stan zachowania | Bardzo dobry, naturalna patyna, drobne ryski epokowe |
Rekomendacja aranżacyjna i kolekcjonerska
Świecznik ze względu na swoją skalę, historyczną wagę oraz wyrazisty profil architektoniczny stanowi idealny akcent do reprezentacyjnych wnętrz w stylu klasycznym, mieszczańskim lub eklektycznym. W znakomity sposób dopełni aranżację na zabytkowej komodzie, stole jadalnianym czy kominku, stanowiąc jednocześnie wysoce pożądaną pozycję dla kolekcjonerów dawnego platernictwa i warszawskiego rzemiosła artystycznego XIX wieku.




















